Last year, I heard this story about a little girl. She was 6 and went to a local school near her house. One day, in class, her teacher asked the children to make a drawing of a house. So she made this drawing of a beautiful purple house, with a yellow roof, a blue chimney and green doors and windows. When the teacher came up to her and looked at her drawing: she said: ‘what is this? This is not okay, there are no purple houses with yellow roofs, that is all wrong!

A year later, that same girl in the same school was in a different class with a different teacher. When the teacher asked the children to make a drawing about nature, the little girl just sat there and made no attempt to draw anything whatsoever. She just left her page empty. When the teacher came up to her she said: ‘well, what a beautiful snow landscape you have made, my dear’.

A perfect world

As kids, we are taught that a drawing is only beautiful when it is perfectly drawn, within the lines and with the right colours, so that it reflects reality. We learn to appreciate the ‘undamaged new’ more than the ‘damaged old’. In our western world we still follow the beauty ideal from the Greek era: everything needs to be perfect, symmetric and proportional. We always look at how it should be, not at how it is.

Not so in Japan. Japanese people have a fascinating word to describe the beauty of imperfection: Wabi Sabi.

This Japanese philosophy is looking at the beauty of what is, and experiencing life as it is. It is about appreciating the beauty of imperfection, so a kind of mindfulness and it means three things: nothing is perfect, nothing is forever and nothing is finished.

Letting go

Wabi sabi is also a way of life: finding the beauty in the simplicity or imperfection in your environment. It is a shift in perspective from one that chases perfection to one that just appreciates what is.

Longing for perfect symmetry and perfection is dead tiring. Letting go of that desire for perfection and appreciating the beauty of imperfection will definitely make you a happier person. It will give a sense of peace.

We need to realise that we are all imperfect and that mistakes and failures create learning and growth. Mistakes are not always bad, some famous inventions came from mistakes, such as penicillin and coca cola (it was meant to be a medicine).

Wabi sabi has a great love for nature and its associated processes such as ageing. A copper plate, for example, will oxidise over time. It will then show a beautiful turquoise colour: the beauty of ageing. So, nature is not all wabi sabi when in full bloom but when the autumn colours and the leaves fall. It is not the expensive bouquet of lilies wrapped in shiny cellophane, but the bunch of flowers from your own garden, in an old vase on your kitchen table. It is not the perfectly cropped lawn, but the garden with a shot of weeds. I actually find the latter quite convenient, my garden is definitely wabi sabi.

Respect

Wabi sabi is about being indulgent, without being sloppy because it also implies respect for things. Wires of computers and tv, for example, need to be hidden in the wall or in a cupboard. A messy kitchen or bathroom are not wabi sabi.

It is a lifestyle that no longer cultivates youth, but accepts old age. It appreciates the time, the values of being in the moment and the beauty of the imperfect. It is not about the result, but about the process, especially in the moments or places that where not intented to be beautiful.

Discovering beauty in a place where you least expect it, is the ultimate experience of wabi sabi. The more we can live like this, the easier and lighter our life will be.

 

About the author: Inge Beckers

‘We Are The Positive Psychology People’

The Positive Psychology People is co-founded and sponsored
by Lesley Lyle and Dan Collinson,
Directors of Positive Psychology Learning and authors of the
8-week online Happiness Course

 

Perfecte Imperfectie

Vorig jaar hoorde ik dit verhaal over een klein meisje. Ze was zes en ging naar een plaatselijke school in de buurt van haar huis. Op een dag, in de klas, vroeg haar lerares de kinderen om een ​​tekening van een huis te maken. Het meisje maakte een tekening van een prachtig paars huis, met een geel dak, een blauwe schoorsteen en groene deuren en ramen. Toen de lerares naar haar toe kwam en naar haar tekening keek: ze zei: ‘wat is dit? Dit is niet oké, er bestaan geen paarse huizen met gele daken, dat is helemaal verkeerd!

Een jaar later was datzelfde meisje op dezelfde school in een andere klas met een andere lerares. Toen de lerares de kinderen vroeg om een ​​tekening over de natuur te maken, zat het kleine meisje daar gewoon en ze deed geen poging om wat dan ook te tekenen. Ze liet haar pagina gewoon leeg. Toen de lerares naar haar toe kwam zei ze: ‘nou, wat een prachtig sneeuwlandschap heb jij gemaakt!’.

Een perfecte wereld

Van kinds af aan wordt ons geleerd dat een tekening alleen mooi is wanneer deze perfect is getekend, binnen de lijnen en met de juiste kleuren, zodat het een perfecte weerspiegeling is van de  realiteit. We leren om meer waardering te hebben voor het ‘nieuwe, het onbeschadigde’ dan voor het ‘oude en het beschadigde.’

In onze westerse wereld volgen we nog altijd het schoonheids-ideaal uit het Griekse tijdperk: alles moet perfect, symmetrisch en proportioneel zijn. We kijken altijd naar hoe het zou moeten zijn, niet naar hoe het is.

Dat is anders in Japan. Japanse mensen hebben een fascinerend woord om de schoonheid van imperfectie te beschrijven: Wabi Sabi. Deze Japanse filosofie kijkt naar de schoonheid van wat is en ervaart het leven zoals het is. Het gaat over het waarderen van de schoonheid van imperfectie, dus een soort van mindfulness en het betekent drie dingen: niets is perfect, niets is voor eeuwig en niets is voltooid.

Loslaten

Wabi Sabi is ook een manier van leven: het vinden van de schoonheid in de eenvoud of imperfectie in onze omgeving. Het is een verschuiving in perspectief van een die perfectie nastreeft naar een die gewoon waardeert wat is.

Het verlangen naar perfecte symmetrie en perfectie is doodvermoeiend. Het loslaten van dat verlangen naar perfectie en het waarderen van de schoonheid van imperfectie zal je absoluut een gelukkiger persoon maken. Het geeft ook een gevoel van rust.

We moeten ons realiseren dat we allemaal onvolmaakt zijn en dat fouten en mislukkingen nuttig kunnen zijn en leiden tot leren en groei. Fouten zijn niet altijd slecht, sommige beroemde uitvindingen zijn eigenlijk per ongeluk ontdekt, zoals penicilline en coca-cola (het was bedoeld als medicijn).

Wabi Sabi heeft een grote liefde voor de natuur en de bijbehorende processen zoals veroudering. Een koperen plaat zal bijvoorbeeld na verloop van tijd oxideren. Het toont dan een prachtige turquoise kleur: de schoonheid van veroudering. Dus, de natuur is niet wabi sabi wanneer ze in volle bloei is, maar wanneer de herfstkleuren en de bladeren vallen. Het is niet het dure boeket van lelies verpakt in glanzend cellofaan, maar de bos bloemen uit je eigen tuin, in een oude vaas op je keukentafel. Het is niet het gemillimeter gazon omringd door perfecte bloemenborders, maar de tuin waar onkruid zich even goed thuis voelt. Ik vind het laatste eigenlijk best interessant, mijn tuin is zeker wabi sabi.

Respect

Wabi Sabi gaat over gemoedelijkheid, zonder slordig te zijn, want het betekent ook respect hebben voor dingen. Draden van computers en tv zijn heel storend en moeten bij voorkeur in de muur of in een kast worden verborgen. Een rommelige keuken of slaapkamer is absoluut niet wabi sabi.

Het is een levensstijl die de jeugd niet langer cultiveert, maar ouderdom aanvaardt. Het waardeert de tijd, de waarden van het zijn in het moment en de schoonheid van het onvolmaakte. Het gaat niet om het resultaat, maar om het proces, vooral op momenten en in omstandigheden die niet bedoeld waren om mooi te zijn.

Het ontdekken van schoonheid op een plek waar je die het minst verwacht, is de ultieme ervaring van wabi sabi. Hoe meer we op die manier kunnen leven, hoe makkelijker en lichter ons leven zal zijn.

Share This